Önyargıların, sabit fikirlerin ve düşünsel tekdüzeliğin eleştirildiği bu yazı, özellikle eğitimciler ve fikir dünyasında yer alan herkes için çarpıcı bir iç muhasebe fırsatı sunuyor.

İNSAN KÖRDÜR, SAĞIRDIR, DİLSİZDİR

İnsanlar düşünce ve inançlarına katılmayan kişilerin
söylediklerini dinleme ve anlama konusunda sağır,
gerçekleri görme konusunda kör,
haklılara hak verme konusunda ise dilsizdirler.

İnsan bir anlaşmazlık yaşadığında
her zaman sadece kendini haklı görür.
Muhatabını dinlese de ona hak vermek için dinlemez.
Çünkü onun haksız olduğundan şeksiz şüphesiz emindir. 
Empati kuramadığı için bir türlü muhatabının zaviyesinden bakamaz.
Bakmaya çalışsa bile haksızlığına dair herhangi bir şey göremez
Daima karşısındakinin hatalarına odaklandığı için asla kendi içindeki tutarsızlığın
ve çelişkinin farkına varamaz.

Herhangi bir konuda bir iddiası olduğunda
aynı şey üzerinde yüz kere de düşünse gene aynı neticeye varır. 
Farklı bir yola giremediği için asla farklı bir pencere açamaz.
Çünkü onun bakabildiği tek penceresi, konuşabildiği tek bir frekansı vardır.

Mevzûya defalarca yeniden ve yeniden bakabilse bile,
zihnindeki düşünce akışını değiştiremez, bu akışın dışına çıkamaz.
Zaman değişse de çıkamaz, bilgisi çoğalsa da çıkamaz,
yaşça kemale erse de çıkamaz.

İnsan kendi varlığı ve menfaati söz konusu olduğunda
yayından çıkmış bir ok gibi sadece hedefine kilitlenir.
Ve o hedef, varlığını güvence altına almak
ve haklılığını ispat etmektir.

İnsan kendi varlığı ve çıkarı söz konusu olduğunda
silahın namlusu ve onun içindeki mermi gibidir,
namlu onun kızgın egosu,
mermi ise haklılığına duyduğu kesin inançtır.

NACİ BEKTAŞ - EĞİTİMCİ YAZAR